^Powrót do góry

foto1 foto2 foto3 foto4 foto5

Ośrodek Rehabilitacyjno-Edukacyjno-Wychowawczy ma opracowane w oparciu o Statut OREW Procedury diagnozy: medycznej, psychologicznej, logopedycznej i pedagogicznej jakim podlega nowo przyjęte dziecko zostały opracowane przez specjalistów pracujących w placówce.

 

Metody i formy pracy jakie wykorzystuje się podczas zajęć dostosowane są do indywidualnych potrzeb i możliwości każdego ucznia. W pracy nauczyciele - terapeuci korzystają z uznanych w oligofrenopedagogice metod i pomocy dydaktycznych. Nie istnieje żadna, jedynie słuszna metoda czy koncepcja, ponieważ każda posiada dobre i słabe strony. Nauczyciel, wychowawca zawsze będzie napotykał różne problemy, których rozwiązanie wcale nie jest oczywiste i nie przychodzi bez wysiłku, lecz istotne jest już samo poszukiwanie drogi do celu, jakim jest pokonanie barier rozwojowych dziecka upośledzonego. Każda aktywność dziecka jest wzmacniana pozytywnie, podkreślana jest jego przydatność i znaczenie w grupie i akceptacja dla jego cech indywidualnych

 

Aby zajęcia były atrakcyjne dla uczniów podczas zajęć indywidualnych i grupowych wykorzystujemy różne metody i formy pracy, np.:

- Metodę Ośrodków Pracy

- Muzykoterapię

- Zajęcia na krytej pływalni.

- Komunikację alternatywą (gesty Coghamo, piktogramy, komunikatory, itp)

- Dogoterapia

- "Dotyk i komunikacja" oraz programy Aktywności Knillów

- Metodę Ruchu Rozwijającego V. Scherborne

- Zabawy w materiałach przekształcalnych

- Muzykę z rytmiką oraz trening słuchowy

- Ćwiczenia oddechowe i relaksacyjne

- Metodę ręki kierowanej Affolter

- Dramę, proste formy teatralne

- Aromaterapia

- Zajęcia na pływalni

- Metodę Dobrego Startu

- Kinezjologię Edukacyjną Dennisona

- Ćwiczenia usprawniające samoobsługę żywieniową oraz trening czystości

- Stymulację polisensoryczną

- Metodę A.Tomatissa

- Integracja sensoryczna

 

Jedną z metod skutecznego oddziaływania dydaktyczno-wychowawczego w klasach edukacyjno-terapeutycznych jest metoda Ośrodków Pracy. Pozwala ona łączyć działania rewalidacyjne i dydaktyczne. Jest to szczególnie ważne ze względu na specyficzne właściwości psychofizyczne uczniów z upośledzeniem umysłowym, którzy mają duże trudności w różnicowaniu, uogólnianiu, abstrahowaniu, wiązaniu logicznych całości, tworzeniu nowych pojęć, wnioskowaniu, samodzielnym myśleniu, orientacji w nowej sytuacji.

 

Realizacja metody polega na zaplanowaniu na miesiąc ośrodków pracy, czyli tematów tygodniowych, które rozbijają się na dzienne. Tematy te są ujęte w plany pracy, opracowanym w oparciu o wyodrębnione etapy tj. obserwację, kojarzenie, rozwiązywanie problemów, ekspresję.

 

Treści nauczania obejmują tematykę związaną ze środowiskiem społeczno-przyrodniczym w obrębie następujących działów tematycznych:

1 . Pory roku i związane z nimi zmiany w przyrodzie oraz zajęcia przyrodnicze,

2. W szkole i w klasie, otoczenie szkoły, droga do szkoły,

3. Rodzinny dom dziecka, życie w rodzinie, mieszkanie,

4. Rodzinna miejscowość i okolice, urzędy, zajęcia ludzi, zabytki, itp.,

5. Tematyka okolicznościowa związana ze świętami i innymi aktualnymi wydarzeniami.

 

W realizacji każdego ośrodka pracy obowiązują następujące zasady postępowania:

- poznawanie ludzi i zwierząt w ich naturalnym środowisku;

- jak najdalej idąca wielostronna konkretyzacja przedmiotów i zjawisk;

- ciągłość tematyki i stopniowanie trudności;

- dostarczanie małej ilości wrażeń przy każdej obserwacji;

- pozostawienie dziecku dużej ilości czasu na obserwowanie;

- wdrażanie ucznia do samodzielności poznawczej;

- stosowanie obserwacji kierowanej wtedy, kiedy dzieci nie zwracają uwagi na charakterystyczne  właściwości przedmiotów czy zjawisk;

- wyróżnianie najistotniejszych cech przy dokonywaniu syntezy;

- odnawianie wiadomości przy innych ośrodkach pracy;

- uwzględnianie charakterystycznych cech i propozycji przedmiotów w modelowaniu i innych pracach ręcznych.